De Deming Chain Reaction

De zogenaamde Deming Chain Reaction was eigenlijk geleend van een model dat Walter Shewhart ontwikkeld. Hij ontleende het idee van een ander denker. Eigenlijk is het idee voor het beheer over te stappen van het denken over kwaliteit als een wenselijke uitkomst te denken over de kwaliteit als een competitieve strategie.

Concurrentiestrategie als concept is al eeuwen. Een persoon die het verkopen van een object die vergelijkbaar is met die verkocht worden door een ander kunnen concurreren op prijs, door te verkopen voor minder geld. Misschien kan de verkoper proberen te concurreren door het toevoegen van extra's, cadeau-verpakking, voor voorbeeld. Technische bedrijven concurreren door technologie leiders en zich op het snijvlak van nieuwe ontwikkelingen. Er zijn geen einde aan methoden om te concurreren. Maar sommige methoden zijn effectiever op de lange termijn dan andere.

Het is geen vergissing dat Deming's eerste boek gepubliceerd over het onderwerp met de titel 'Op kwaliteit, productiviteit en de concurrentiepositie ". In het boek, hij geeft een uiteenzetting van de redenen waarom de nadruk op kwaliteit leidt tot productiviteit verbeteren en hoe dat is een zeer effectieve concurrentie strategie op de lange termijn. Phil Crosby in de vroege jaren'80 in zijn boek, "Kwaliteit is Free" op gewezen dat verbetering van de kwaliteit verlaagd kosten. Maar Deming had aangetoond dat dit de Japanse 30 jaar eerder. En Deming gewezen op de voordelen van de ontwikkeling van een competitieve strategie die gebaseerd is op kwaliteit.

Een van de problemen in het praten over de kwaliteit is dat veel mensen hebben vooraf bedacht begrippen kwaliteit is. Voor sommigen is het vergadering specificaties. Joseph Juran definieert het als' vergadering van de eisen van de klant. "Nul fouten werd Crosby's nostrum, maar echt gewoon een andere manier om te zeggen kwaliteit vergadering specfications.

Deming's ideeën zijn veel breder dan dat en zijn wellicht het best gevangen met de zinsnede 'voortdurende verbetering'. Dit begrip houdt in de lopende aard van de strategie. Volgens Deming, de kwaliteit is niet een toestand te bereiken in de industrie, maar is veeleer een voortdurende gehele bedrijf inspanning op continue verbetering. Wat Bill Conway genoemd "het proces - de wijze waarop iedereen denkt, praat, werken en handelingen elke dag."

Ongeacht of dit een succesvolle strategie is, naar mijn mening, niet beargumenteerd. Men hoeft alleen te kijken naar de auto-industrie voor een duidelijk bewijs. Na alle onzin is gestript weg, het is een feit dat de Japanse autofabrikanten (Toyota, Honda en Nissan ) een betere auto's dan Amerikaanse autofabrikanten (GM, Ford en Chrysler) en hebben nu al jaren. Kopers zijn geen idioten. Ze begrijpen waarde, en beseffen dat een betere kwaliteit tegen dezelfde of lagere kosten is een uitstekende waarde. Einde verhaal.

Maar de gevolgen van het verhaal zijn niet alleen beperkt tot de auto-industrie. Camera's, computers, apparaten, elektrisch gereedschap, grondverzetmachines, en meer is gedaald van Amerika's elementaire industrie op een erfenis van plantaardige sluitingen, banenverlies en slinkende inkomsten en winst.

Deming het opnieuw schrijven van zijn eerste boek op het concurrentievermogen werd de naam "Out of the Crisis". Welke crisis kan men zich afvragen?

This one.